Historisch

De 24 uur van Le Mans

Tekst: Mathieu van den Oever, www.turn1.nl

Fans die zich voorbereiden op een spannende race, een kermis, een volle pitstraat, stralen licht in het donker, het snerpende geluid van motoren gevolgd door een crash. Het begin van de legendarische film met Steve Mc Queen; Le Mans. Voor degene die nog nooit deze wereld beroemde 24 uurs race hebben mee gemaakt een prima kennismaking. Voor de diehard fans een klassieker. Deze film uit 1971 geeft eigenlijk het best weer wat Le Mans tot een van de grootste autosport evenementen ter wereld maakt. De sfeer in de stad, de gezelligheid langs de baan en de strijd op het fameuze circuit. Allemaal ingrediënten die er voor zorgen dat zowel teams als fans, jaar na jaar, hun weg vinden naar dit geweldige evenement. 

De 74^e editie van 2006 werd geen uitzondering. Dit jaar is het 100 jarig jubileum van de organiserende l’Automobile Club de l’Ouest (ACO) en men had er zin in. Op diverse vlakken was het circuit aangepast. De village, waar eens stoffige tenten en oude kraampjes stonden met souvenirs was niet meer. In plaats daar van is er een compleet nieuw binnenterrein gebouwd. Ruim opgezette winkels, diverse restaurants, vip units en nieuwe toiletten maken het leven van de fans nu een stuk aangenamer.

Ook het circuit zelf is deels op de schop gegaan. De verbouwing liep enige vertraging op toen men bezig was met de aanleg van de nieuwe tunnel naar de paddock. Bij de afgraving kwam er een 250 kilo zware bom uit de tweede wereld oorlog te voorschijn. Ook het einde van het rechte stuk, bij start/ finish, tot de alom bekende Dunlop chicane is aangepast. De nieuwe bochten combinatie is niet alleen veiliger maar ook een stuk leuker geworden voor toeschouwers. Vanaf het binnenterrein gezien kun je de wagens nu bijna aanraken. Een prima plaats in het donker wanneer, bij het terugschakelen, een flink aantal uitlaten het niet kunnen laten flink vuur te spugen.

Begin juni, de langste dag van het jaar nadert en de spanning stijgt. Teams kunnen alleen deelnemen aan Le Mans op uitnodiging. Deze uitnodigingen zijn onder andere te verdienen door goede prestaties in andere races zoals de 12 uur van Sebring en voorgaande edities van de 24 uur zelf. 

Twee weken voor de race worden de auto’s voor het eerst los gelaten.

Op deze testdag moeten de teams zich zelf bewijzen. Coureurs die te langzaam blijken worden niet toegelaten en teams die op de reserve lijst staan moeten laten zien dat ze waardig zijn om deel te nemen. Dit wordt gechecked aan de hand van het aantal rondes en tijden die neer gezet worden.

En dan, 17 en 18 juni, de 24 uur van Le Mans, 2006!

Le Mans is meer dan 24 uur naar auto’s kijken die monotoon hun rondjes draaien. Als dit zo was geweest dan was het record aantal van 235.000 bezoekers dit jaar nooit komen opdagen. 

Nee, de voorpret van de race begint al vroeg in het jaar. Wanneer eind december de geruchten van eventuele nieuwe teams de wereld rond gaan en foto’s van nieuwe wagens vrij gegeven worden, dan komen de eerste kriebels. Vervolgens, de 12 uur van Sebring. Een voorproefje op Le Mans waar de eerste kracht metingen plaats vinden. Langzamerhand komt er steeds meer informatie over deelnemers en coureurs en dan is het alweer juni.

Afreizen naar het departement van Sarthe, waarin Le Mans ligt, is goed te doen voor het race weekend. Maar voor de echte liefhebber is het een aanrader om de hele week voorafgaand aan de race al aanwezig te zijn. Alles ademt autosport in deze periode.

Op maandag en dinsdag is er de scrutineering. In het centrum van Le Mans, onder het oog van de kathedraal, worden alle wagens gekeurd door de ACO. Een evenement op zich. De auto’s worden één voor één langs de officials geleid welke checken of de wagens aan alle veiligheids eisen voldoen. De afmetingen van het bodywork moeten kloppen en ook alle elektronische en mechanische onderdelen moeten in orde zijn. Aan het einde van deze keuring worden de wagens samen met het team opgesteld voor de persfoto’’s en worden er interviews gegeven.

Dit spektakel is voor het publiek toegankelijk en tegelijk de beste mogelijkheid om een handtekening te scoren of om de racewagens van dichtbij te bewonderen. 

Voor en na de keuring lopen de coureurs rond over het Quinconces des Jacobins en staan de wagens zij aan zij opgesteld op dit terrein. 

Vanaf woensdag wordt het echt druk. De campings rond het circuit krijgen gestalte en op een hotel hoef je in deze periode niet te rekenen. Jaren van te voren zijn de meeste al besproken. Als een ware invasie komen grote aantallen fans Le Mans binnengerold. Een bonte optocht van nationaliteiten en een even zo fraaie verzameling van alles wat er ooit op vier wielen gebouwd is. 

Dan is er de stilte voor de storm. Volle terrassen, barbecues smeulen of men slaapt vast wat uurtjes met het oog op de uithoudings proef van het komende weekend.

Tot zes uur in de middag is het rustig en dan verzamelt iedereen zich rond het circuit. De eerste kwalificatie begint om zeven uur en het eerste gebulder van warm draaiende motoren is te horen vanuit de pitboxen.

Applaus, gejoel en een hoop toeters wanneer de eerste coureurs met hun auto’s het circuit oprijden. Er zijn twee sessies. Als eerste wordt er gereden tussen zeven en negen uur. Het is dan nog behoorlijk warm en het is nog licht. Vervolgens is er een uur pauze en van tien tot twaalf wordt de tweede sessie in het donker gereden. 

Dit geeft de coureurs de mogelijkheid te wennen aan de nacht. Een ander voordeel is de koelere buiten temperatuur waardoor de motoren beter presteren. De tweede sessie wordt dan ook met name gebruikt om de pole position te bemachtigen.

Helaas niet op deze avond. Met bakken tegelijk komt de regen uit de hemel. Rustig aan is het motto van deze avond. Volgens de weersverwachting wordt het donderdag warm en droog. Veel van de teams riskeren het niet om hun auto te beschadigen voor de race en kijken nog even de kat uit de boom. 

In de tweede sessie is het aanzienlijk drukker op het circuit. Men is er niet helemaal gerust op dat het een volledig droge race zal gaan worden. Een hele avond binnen zitten is dus geen mogelijkheid. Naast een regenafstelling moet er ook gewoon aan de auto gewerkt worden. Steeds meer wordt het tempo opgevoerd. Er wordt nu wel risico genomen en dat blijkt ook wel wanneer er een aantal flink beschadigde wagens in de pitstraat verschijnen. 

Het circuit van Le Mans bestaat voor een groot deel uit gewone wegen. De olie van het normale verkeer zorgt er nu, in de regen, voor dat sommige stukken behoorlijk glad zijn. Overwerken voor de monteurs want de volgende dag moet alles werken voor de tweede avond van kwalificaties.

Donderdag is het heel warm en van het slechte weer de avond ervoor is niets meer te merken. In de middag is er een pitwalk en kan iedereen van dichtbij bewonderen hoe er aan de bolides wordt gesleuteld. Echter is het nu de avond die telt. 

Er wordt gestreden in vier verschillende klassen op Le Mans. Dus naast de eind overwinning zijn er nog vier klasse overwinningen te behalen. Nek aan nek werd er geracet op de woensdagavond om klasse snelste te worden. Nu zonder regen is het hek van de dam.

Bij de start om zeven uur gaan bijna alle teams gelijk de baan op. Meteen vliegen de tijden omlaag en om en om liggen de topteams aan de leiding. Waar de 24 uurs race vroeger een echte uithoudingsslag was is het tegenwoordig een sprintrace.

Een lekke band of een fout in de pits kunnen je al de eind overwinning kosten. Het is de teams er dan ook alles aan gelegen om een zo perfect mogelijke voorbereiding te treffen.

De tweede sessie. Het gas staat nu vol open en zowel de teams van Audi als Pescarolo steken niet onder stoelen of banken dat zij beiden graag de pole position willen. Het team uit Ingolstad komt dit jaar voor het eerst met een diesel aangedreven auto naar de 24 uur. Na het succes met de Audi R8, welke vijf keer Le

Mans wist te winnen, wil Audi nu de eerste fabrikant zijn die met een diesel motor de race wint. Al vijf keer eerder stond er een diesel aangedreven auto aan de start maar nog nooit kwam er één aan de finish. Bij het Duitse team is men zelfverzekerd en terecht. Bij de 12 uur van Sebring in maart won de nieuwe R10 als eerste diesel ooit een sportscar race. Dat men in Duitsland goed overweg kan met diesel motoren bewees BMW ook al in 1998. Een BMW 320D wist toen de 24 uur van de Nürburgring te winnen. 

De vlag valt en Audi maakt de belofte waar. De R10 is een stille en vooral snelle wagen. Voor de neus van de Pescarolo’s gaan de R10’s er met de eerste twee start plaatsen vandoor. Dat belooft wat voor de race.

Vrijdag is de dag van de fans en dat zal Frankrijk weten. Het openbare deel van het circuit is weer vrijgegeven en het is er file rijden. Iedereen wil nog even op het circuit rijden alvorens de race begint. Zien en gezien worden is het motto in 2006. Ferrari’s, Aston Martin’s, Porsche’s, de één nog voller met stickers dan de ander. 

Wat hier rond rijdt zou het start veld kunnen zijn van de Gumball 3000. De sfeer is geweldig en er ontstaat een spontane meeting op het circuit. Vanaf Mulsanne corner tot aan Arnage staan auto’s aan beide kanten van de weg geparkeerd. Op het het circuit zelf rijdt men nu stapvoets en geniet men van elkaars auto’s. 

Het maakt hier niet uit of je met een oude Volkswagen bus of met een nieuwe Bentley aan komt. Iedereen is liefhebber. De gendarmerie moet er aan te pas komen om de weg weer enigszins begaanbaar te maken en veegt de berm leeg. Voor de meeste toeschouwers is dat geen probleem. Er is weer een pitwalk en in het centrum begint de rijders parade.

Een stad vol uitzinnige fans met afgezette straten. Tijdens de rijders parade is het één groot feest in de stad. Alle deelnemers worden in klassieke auto’s rond gereden en voorgesteld aan het publiek. Tussen de klassiekers lopen er fanfares mee en trakteren diverse autoclubs de fans op rokende banden en mooi gerestaureerde auto’s. Hoogtepunt voor veel fans is altijd weer de verschijning van de Hawaiian Tropic Girls. Ooit in 1979  begonnen als een promotiestunt en sindsdien doet Hawaiian Tropic elk jaar weer de race aan met een team van mooie schaars geklede dames.

Zaterdag 17 juni, raceday. Vanwege het WK voetbal begint de race om vijf uur in plaats van vier uur in de middag. Al om een uur of acht ‘s morgens loopt de omgeving van het circuit vol. Wie nog wil parkeren moet er vroeg bij zijn. 

Ook al begint de race pas in de namiddag je hoeft je niet te vervelen als toeschouwer. Er is voor een uitgebreid voorprogramma gezorgd. Zo is er vanaf kwart voor negen de warm up en kunnen de teams nog een keer alles checken alvorens de race van start gaat. Vervolgens zijn er de ACO Centenary Races. In deze wedstrijden doen de racewagens van vroeger dagen mee gevolgd door een optocht van klassiekers.

Er volgt nog eenmaal een rijders parade en dan, na alle volksliederen van de deelnemers te hebben gespeeld, gaan de teams naar de startopstelling toe.

Even voor vijf en de motoren starten. Langzaam rijdt de pacecar voor het veld uit en we zijn onderweg voor twee opwarm rondes voor dat, om vijf uur, de vlag valt. 

Een sportief gebaar tussen twee concurrerende teams. De teams van Corvette en Aston Martin begroeten elkaar als zijnde het een begin van een ijshockey wedstrijd. Opstellen in een rij en handen schudden maar. 

Corvette en Aston Martin worden gerund door twee bedrijven die samen al heel wat uitgevochten hebben op circuits wereldwijd.  Prodrive wat de Aston Martin’s bouwt nam het al eerder op, met de Ferrari 550 Maranello, tegen Pratt & Miller welke de Corvette’s bouwen. Resultaat, de snelheid van Prodrive tegen de betrouwbaarheid van Corvette. Ook dit jaar keken de fans reikhalzend uit naar dit gevecht.

De tweede opwarm ronde zit erop en de race is onderweg. Gelijk nemen de Audi’s een voorsprong op de Pescarolo’s. Aston Martin rijdt weg bij Corvette en in de kleinste klasse, GT2, rijden de Porsche’s als vanouds vooraan.

Na een aantal uren settelt de race zich en gaan veel toeschouwers terug naar de camping of zoeken vertier op de kermis en de winkeltjes rond het pitcomplex. 

Tegen die tijd liggen enkele deelnemers al uit de race. Oververhitte motoren, crashes door lekke banden of gewoon domme pech.

Het is als bezoeker van de race niet moeilijk om op de hoogte te blijven van alles wat erop het circuit gebeurd. Tijdens de hele periode van keuring tot en met de race is er Radio Le Mans. Dit Engelstalige radiostation doet non stop verslag van de race. 

Het is een uitgebreid team van enthousiaste motorsport liefhebbers welke al jaren naar Le Mans komen en zodoende een heleboel ervaring, kennis en connecties hebben. Dit alles staat garant voor interviews uit de pit met rijders en teams, bekende gasten in de studio, goede muziek en een flinke dosis humor.  

Radio Le mans in de auto weer uit en op de telefoon weer aan. Het is een uur of tien ’s avonds, na een korte pauze bij de auto is het tijd om terug naar het circuit te gaan. De Audi R10 met start nummer 7 heeft de leiding af moeten staan aan de tweede R10. Na wat problemen ligt deze nu op een derde plek. Het is nog steeds stuivertje wisselen met de Pescarolo’s. Ook bij Corvette en Aston Martin gaat het nog op het scherpst van de snede maar ook daar zijn er problemen geweest.

Het reuzenrad staat dit jaar naast de Ford chicanes. Een goede locatie want het uitzicht in het donker over het pitcomplex en delen van het circuit zijn fenomenaal. Het is een mooi gezicht om de Lamborghini van het JLOC team uit Japan door de bochten te zien gaan. De vlammen slaan eruit en vervolgens huilt de motor zich weer een weg richting het rechte stuk.

De nacht valt en terwijl de rijders nog een heel stuk voor de boeg hebben gaan de fans langzamerhand richting bed. Een enkeling slaapt op de tribune, het merendeel in een tent of gewoon de auto.

Bij terugkomst op het circuit valt meteen op dat er een flink aantal garage deuren gesloten zijn. Slachtoffers van de nacht, uit de race. De ACO heeft als regel dat degene die de race hebben verlaten hun pitdeur sluiten. Slecht nieuws voor de Nederlandse fans want zowel bij Racing for Holland als bij Spijker zijn de deuren dicht. Erg jammer want de Dome van Jan Lammers en de Spijker met startnummer 86 lagen op goede posities in de race. Volgend jaar beter.

De wind wakkert aan en hier en daar komen er wat donkere wolken boven het circuit. Op Radio Le Mans zijn er diverse speculaties wat het weer gaat doen.       Men verwacht regen en onweer maar weet niet precies of dat voor het einde van de race komt. 

Bij Aston Martin regende het inmiddels wel. Na 14 uur aan de leiding gelegen te hebben is de DBR9 met startnummer 009 genoodzaakt een pitstop te maken. 

De koppeling is kapot. Corvette neemt de leiding. Regen en zonneschijn liggen vlak naast elkaar. De tweede Aston Martin en de andere Corvette zijn dan door problemen al ver terug gevallen.

Op de overvolle tribunes zien we de marshalls zwaaien met vlaggen en de auto’s in formatie achter elkaar aan rijden. De laatste ronde is ingegaan en de strijd is gestreden. Pescarolo heeft het geprobeerd maar kwam ook dit jaar tekort tegen de Audi’s, een tweede plaats is hun deel.

De R10 boekt een historische zege door als eerste diesel Le Mans te winnen. De andere Audi wordt derde. Aston Martin is er ook dit jaar niet in geslaagd de Corvette’s van zich af te houden en wordt tweede achter de gele Amerikaanse bolides. De MG Lola van het Ray Mallock wint de LMP2 klasse voor lichte prototypes. Ook het Engelse LNT team schrijft geschiedenis door met een Panoz Esperante de GT2 klasse te winnen. Voorheen is deze klasse alleen maar gewonnen door Porsche’s

Het publiek neemt bezit van het circuit en in no time staat de hele pitlane en het rechte stuk vol met juichende fans. Champagne vliegt in het rond en er wordt een gigantisch grote trofee uitgereikt. Het einde van de film uit 1971 en ook het einde van de 74^e editie van de 24 uur van Le mans in 2006. Eigenlijk is er bijna niets verandert, behalve voor Audi. Volgend jaar verschijnt ook Peugeot aan de start met een diesel aangedreven V12 motor. 

Is het alweer juni?